English (United Kingdom)Polish (Poland)Ukrainian (UA)Russian (CIS)

PostHeaderIcon Przewozy Pasażerskie Warszawa - Lwów - Warszawa

Regularne przejazdy komfortowym busem: WARSZAWA - LWÓW i LWÓW - WARSZAWA.

15€ / 65 PLZ / 400 UAH

Indywidualne transfery z/do lotnisk MODLIN, CHOPIN, BALICE a także inne punkty docelowe w Ukrainie i po całej Europie.

Zadać pytanie i/lub zamówić przejazd

Obejrzeć szlak

tel: (+38) 050-57-39-100; (+48) 534-341-100

                                                

Historia Cmentarzów Lwowa

Wyniki badań archeologicznych świadczą o nieprzerwanym zaludnieniu terenów współczesnego Lwowa na przestrzeni wieków, poczynając od epoki mezolitu. Jedne kultury następowały po drugich i, jak zwykle, ludzie chowali swoich bliskich tam, gdzie zamieszkiwali. Pod brukiem ulic i fundamentami budowli leżą prochy tysięcy pokoleń naszych poprzedników.

Nieco konkretniejsze wiadomości o grzebaniu zmarłych wiążą się z okresem państwa staroruskiego. Badacze zgadzają się co do tego, że świątynią książęcego dworu w stołecznym mieście była cerkiew św. Mikołaja przy dzisiejszej ulicy B. Chmielnickiego (dawnej Żółkiewskiej). Najprawdopodobniej była też ona miejscem wiecznego spoczynku książąt halicko-wołyńskich. Centrum książęcego miasta stopniowo przemieszczało się w okolice dzisiejszego Rynku na teren wyznaczony przez księcia Lwa jeszcze w 1270 r. Ostatecznie nowe miasto ukształtowało się jako warowna forteca po wcieleniu Lwowa w skład Polski w 1340 r. Tutaj, na stosunkowo niewielkim obszarze 600x600 m2 powstały katolickie, prawosławne i ormiańskie świątynie, przy których znajdowali miejsca wiecznego spoczynku lwowscy mieszczanie. Wybitnych członków społeczności ukraińskiej chowano w podziemiach Wołoskiej (Uspeńskiej) cerkwi. Katolicka ludność miasta mogła grzebać swoich bliskich na cmentarzu przy Katedrze Łacińskiej. Bogatsi mieszczanie budowali sobie oddzielne kaplice grobowe. Do naszych czasów zachowały się kaplica lwowskich patrycjuszy Kampianów, przybudowana do północnej ściany katedry oraz oddzielnie stojące mauzoleum Boimów.

Miała swoje nekropolie, w mieście i na przedmieściach, liczna gmina Ormian. Trzy ormiańskie świątynie znajdowały się przy obecnej ul. B. Chmielnickiego, w śródmieściu istniał kościół katedralny. Dziś podwórze katedry wyłożone jest mnóstwem charakterystycznych płyt upamiętniających dawne mogiły, jak też przeniesionych tutaj po likwidacji podmiejskich przykościelnych cmentarzy. Nie tylko chrześcijańskie cmentarze rozrzucone są na podmiejskich wzgórzach. Podania mówią, że gdzieś na Podzamczu był meczet i cmentarz muzułmański. Za Pełtwią, na stoku Kortumowej góry, mieli swój cmentarz Karaimi.

Z biegiem czasu przekształcił się on w wielki cmentarz żydowski, zwany „starym”. Na nim znalazło spoczynek wiele legendarnych postaci miejskiej i przedmiejskiej gmin. W życiu podzieleni przez mury miasta i konwenanse społeczne, tutaj razem w pokoju oczekiwali „Sądu ostatecznego”. Cmentarz zniszczyli hitlerowcy w 1942-1943, a liczne nagrobki użyto do brukowania dróg.

Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 r. Lwów przeszedł pod panowanie cesarstwa Austrii. Ówczesny władca Austrii cesarz Józef II, wychowany w duchu epoki „oświeconego absolutyzmu”, działał zdecydowanie. Zlikwidowano 28 cerkwi, kościołów, klasztorów. Na całym terenie śródmieścia zabronione zostały nowe pochówki, a zarządom świątyń polecono oczyścić podziemia z prochów dawnych mieszkańców miasta. Dla nowych pochówków w mieście, podzielonym na pięć dzielnic, wydzielono nowe tereny daleko poza zamieszkanymi obszarami. Tak więc, pierwsza dzielnica, w przybliżeniu pokrywająca się z dawnym Halickim przedmieściem, otrzymała cmentarz nazwany Stryjskim. Początkowo był on usytuowany w okolicy dzisiejszego głównego wejścia do Stryjskiego Parku od strony ulicy I. Franki. Druga dzielnica - Krakowska - chowała swych mieszkańców na cmentarzu Gródeckim, w górnej części dzisiejszej ulicy Fedkowicza (dawnej Kętrzyńskiego). Trzecia dzielnica - Żółkiewska - miała do swego rozporządzenia niewielki cmentarz na Podzamczu, od nazwiska dawnego właściciela tych gruntów zwany „Paparówką”. I wreszcie czwarta dzielnica - Łyczakowska, do której przyłączono mieszkańców dzielnicy piątej - Śródmieścia, otrzymała wielki obszar za cerkwią św. Piotra i Pawła, gdzie jeszcze w XVI w. grzebano ofiary moru. Intensywna rozbudowa miasta, a szczególnie budowa linii kolejowych, szybko doprowadziła do tego, że cmentarze okazały się otoczone przemysłową i mieszkalną zabudową. Pierwszy cios dotknął cmentarz Stryjski. Został on zamknięty, a w miejscu swej nowej lokalizacji, wyżej przy ul. Stryjskiej, funkcjonował tylko do początku XX w. Później przyszła kolej na cmentarz Gródecki i Paparówkę. Po likwidacji wymienionych trzech cmentarzy, przed władzami miasta znów stanął problem organizacji nekropolii. Postanowiono rozszerzyć teren cmentarza Łyczakowskiego i przeznaczyć go dla wschodniej części miasta. Dla mieszkańców zachodniej części otwarto w 1883 r. cmentarz Janowski. Nieopodal, w okolicy ul. Złotej, już funkcjonował nowy cmentarz żydowski, utworzony w 1855 r.

Wraz ze zwiększaniem obszaru miasta Lwów wchłaniał dawne podmiejskie sioła, które miały własne cmentarze - Hołosko, Zamarstynów, Zboiska, Zniesienie, Sichów, Kulparków, Kleparów. Na Zboiskach, Kulparkowie i Kleparowie cmentarze zostały zlikwidowane po II wojnie światowej. Na cmentarzu Hołosko Wielkie w 1989 r. staraniem Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Wojskowymi i pracowników firmy „Energopol” powstał krzyż-pomnik ku czci poległych tam we wrześniu 1939 r. żołnierzy polskich. Cmentarz na Zniesieniu zachował się w całości. Stoi tutaj jedyna we Lwowie nie zniszczona mogiła Strzelców Siczowych, są groby więźniów obozu Talerhof. Wśród artystycznych pomników wyróżniają się: nagrobek T. Czuchraja (1901) z figurą Matki Boskiej dłuta rzeźbiarza L. Makolondry oraz nagrobki z lat 1920-1930 wykonane w warsztatach A. Zagórskiego i T. Iwanowicza. W 1975 r. został zamknięty dla masowych pogrzebów cmentarz Łyczakowski, pewien czas funkcjonował jeszcze Janowski, ale powierzchnia tego cmentarza nie mogła już się powiększać. Wówczas miasto wydzieliło nowe terytorium w pobliżu dzielnicy mieszkalnej Sichów. Później zorganizowano na północny wschód od drogi Lwów-Brzuchowice nowy cmentarz Hołoskowski, jedyny dziś czynny. Na porządku dziennym jest kwestia budowy krematorium dla potrzeb współczesnego miasta.

# Tytuł artykułu Odsłony
1 Cmentarz Janowski 8315
2 Cmentarz Łyczakowski 6371
Reklama
English (United Kingdom)Polish (Poland)Ukrainian (UA)Russian (CIS)